Τελευταία πράξη

Αυτό ήταν... Τέρμα!

Το kouretinho τελεία blogspot τελεία com κλείνει τον βιολογικό του κύκλο (για τον κύκλο αυτό δεν χρησιμοποιήθηκαν λιπάσματα και χημικά), αφού ο ιστολόγος διαπιστώνει πως δεν έχει πια την άκρως απαραίτητη [για την συγγραφή των Εμπειριών Χαρβαρντιανών] φρεσκάδα του "φρεσκάνθρωπου".

Έφτασε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου να το φωνάξει "Κουίτς!" και να αποχαιρετήσει τους (γνωστούς και αγνώστους) φίλους του ιστολογίου στους οποίους μετέφερε τα νέα του καθ'όλη τη διάρκεια της χρονιάς [με συνέπεια που τρομάζει ακόμα και τον ίδιο]. Η πορεία του κρίνεται αρκετά επιτυχής, "μα σα σουφί που λένε και οι Γάλλοι" που λέει κι ο Μαχαιρίτσας...

Αυτή λοιπόν ήταν η ιστορία του kouretinho, ενός παιδιού που έφυγε από τις φτωχογειτονιές του Παγκρατίου με 50 δολλάρια στην τσέπη [τα υπόλοιπα είχαν κατατεθεί σε λογαριασμό τραπέζης] για να πάει να 'ζήσει' επί 11 συναπτούς μήνες σε ένα γραφείο στο Maxwell Dworkin της οδού Oxford st, της περιοχής Cambridge, του πανεπιστημίου Harvard (να γιατί τα μπερδεύει ο κόσμος αυτά τα 3 πανεπιστήμια).

Μετά το τέλος της χρονιάς, ο -πλουσιότερος σε εμπειρίες, φτωχότερος σε χρήματα- kouretinho, έχει μόνο να δηλώσει ότι ήρθε στην Αμερική με όνειρα και φιλοδοξίες. Ελπίδα όλων, ήταν ότι το Χάρβαρντ θα μπορούσε να τον κάνει άνθρωπο, όμως ευτυχώς ή δυστυχώς, εκείνος παρέμεινε το ζώο της φωτογραφίας:

χαρβ - ααααααργκ!!

Αυτά! Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω, έχω την αίσθηση πως έγραψα όλα όσα θα μπορούσαν να γραφούν...

Θα ήθελα μόνο [τώρα στο τέλος] να ευχαριστήσω όλους εκείνους που εκφράστηκαν θετικά για το μπλογκ ετούτο. Τα θετικά σχόλια έδωσαν δύναμη και κουράγιο δείχνοντάς μου πως η όλη προσπάθεια άξιζε τον κόπο (άξιζε?).

Κλείνω με μια απαράδεκτη των Απαράδεκτων ατάκα: "Νά'στε όλοι καλά και μην ξεχνάτε....σας αγαπώ!"


Υ.Γ. Μηδέν...