Wednesday, August 01, 2007

Ούρμπαν λέτζεντ - Astikos my8os

Υπότιτλος: urban legend - αστικός μύθος ;;;

Μετά από 11 σχεδόν μήνες ιστολόγησης, θα ήταν κρίμα το χαρβαρντιανό μπλογκ να πάψει τη λειτουργία του μην έχοντας παρουσιάσει κάποια [εξωφρενικά] απίθανη ιστορία. Τώρα, στα γεράματα όμως, το ιστολόγιο έχει σκοπό να αφηγηθεί μια ιστορία που άνετα μπορεί να κάνει καριέρα ως αστικός μύθος. Ήρωάς της, είναι ο χαρβαρντιανός καθηγητής Navin Khaneja του οποίου η εργασιομανία ξεπερνά κάθε όριο... Τον συγκεκριμένο άνθρωπο έχω δει πολλάκις να δουλεύει στο γραφείο του μέχρι τις 3 ή 4 τα ξημερώματα, ενώ πρόσφατα τον είδα να έχει meeting με έναν φοιτητή του στις δώδεκα τα μεσάνυχτα!!

Η ιστορία όμως που θέλω εδώ να αφηγηθώ, διαδραματίστηκε προτού εγώ πατήσω το πόδι μου σε χαρβαρντιανό έδαφος. Μια ακαδημαϊκή χρονιά πριν έρθω, λέει η ιστορία, ήταν ένας φοιτητής που ήθελε να πάει να συζητήσει (δεν-ξέρω-γω-τι) με τον κύριο κα-Νίντζα.
Ήταν μέρα Δευτέρα όταν ο φοιτητής πλησίασε τον καθηγητή και του είπε:
- "θα ήθελα να σας μιλήσω για το τάδε και το δείνα θέμα"
Ο κα-Νίντζα του απαντάει:
- "βεβαίως να τα πούμε, αλλά δεν έχω χρόνο τώρα. Τι θά'λεγες να βρισκόμασταν την Παρασκευή;"
- "Οκέικ, κύριε καθηγητά" απαντάει ο φοιτητής "τα λέμε σε 4 μέρες, την Παρασκευή"
Οι μέρες έρχονται και φεύγουν, και μέχρι το βράδυ της Πέμπτης κανείς από τους δύο δεν έχει μεταθέσει ή ακυρώσει το ραντεβού. Ο φοιτητής, οργανωμένος ων, αποφασίζει τότε να στείλει ένα τυπικό μέλι στον καθηγητή για να επιβεβαιώσει το ραντεβού της επομένης. Το ίδιο βράδυ ο κα-Νίντζα απαντάει με άλλο μέλι που έλεγε (!)
"Λυπάμαι, αλλά θα πρέπει να ακυρώσουμε την αυριανή συνάντηση. Δυστυχώς συνειδητοποίησα πως δεν έχω καθόλου χρόνο, καθώς αύριο παντρεύομαι..."
.....
.......

Να σχολιάσω? Δεν νομίζω ότι χρειάζεται.

Θέλω μόνο να αναφέρω ότι σύμφωνα με τον Μέχμετ (ο οποίος μου μετέφερε το περιστατικό) το άλλο πρόσωπο της ιστορίας (ήτοι ο φοιτητής) είναι ο Αλεξέι, ο ρωσο-αμερικάνος [υπαρκτό πρόσωπο, μπορώ να το επιβεβαιώσω]. Ο Μέχμετ μάλιστα διηγήθηκε την ίδια ακριβώς ιστορία περισσότερες από δύο φορές (με μεγάλη χρονική διαφορά μεταξύ των διηγήσεων) κάτι που είναι ένδειξη ότι δεν μου αράδιαζε μπαρμπούτσαλα. Επίσης, για επιβεβαίωση μου είπε πως το περιστατικό έλαβε χώρα κάποια στιγμή κοντά στα Χριστούγεννα.

Υ.Γ. ένα...

2 Comments:

Blogger marl(t) said...

typical really...Καλέ, μην το κλείσεις! Μην το κλείσεις!

9:30 AM  
Blogger Kouretinho said...

Με κάνεις να νοιώθω άσχημα (επειδή το κλείνω το μαγαζάκι) αλλά και όμορφα (για το κομπλιμέντο).

Ανάμικτα συναισθήματα. Τι άλλο να πω..

9:36 PM  

Post a Comment

<< Home