Μ'αρέσει δε μ'αρέσει ΙΙ

Υπότιτλος: φοβερά ενοχλητικό

Το δεύτερο πράγμα που δεν μου αρέσει καθόλου στην Αμερική είναι το ζήτημα με τις ταυτότητες.
Πας σε μπαρ και ζητάς μπύρα; Ταυτότητα! (age ID)
Πας να μπεις σε κλαμπ και δεν έχεις ταυτότητα; Η πόρτα (Πορτάρα για την ακρίβεια, σαν της Νάξου ένα πράμα) είναι όλη δική σου
Πας στο λίκουορ στορ να πάρεις ένα κρασάκι (γιατί ο γιατρός λέει κάνει καλό στην καρδιά ή γιατί θέλεις να μαγειρέψεις χοιρινό κρασάτο ρε αδερφέ) και δεν έχεις ταυτότητα; Δεν θα πάρεις κρασί, θα πάρεις π@π@ρι@...

Τελικά η υπερβολική αυτή αυστηρότητα σχετικά με την αλκοολοποσία έχει δύο αποτελέσματα: Πρώτον, ένα μεγάλο ποσοστό των νεαρών αμερικανών παρανομεί έχοντας μαζί του ψεύτικες ταυτότητες και δεύτερον η 'ποταπαγόρευση' οδηγεί σε στέρηση και η στέρηση σε απωθημένα (γι'αυτό και όταν φτάνουν τα 21 πίνουν σα βλαμμένοι).

Και σα να μη φτάνει αυτό, το κράτος φροντίζει να τοιχοκολλά κάθε τόσο κάτι εμπνευσμένες αφίσες έτσι για να σου θυμίσουν ότι δεν πρέπει 'ούτε να το διανοηθείς'. Παρουσιάζω ενδεικτικά τις δύο που συνάντησα και απαθανάτισα.

Η πρώτη (με στόμφο) γράφει:

Under 21?
Try buying alcohol
and you
could see this I.D.

Η δεύτερη (με αυστηρό ύφος) γράφει:

WARNING
Police officers may
be posing as
store employees

You should be 21 years old and have a valid ID to buy alcohol

Και τέλος ο ιστολόγος, απηυδησμένος, γράφει:

"Βρε δε γαμιώστε λέω γω..."

Υ.Γ. Φαντάσου δηλαδή ρε Τσαμπίκο να πηγαίνεις σε εστιατόριο/ ταβέρνα/ ουζερί/ μεζεδοπωλείο (όπως θες πές το) να παραγγέλνεις μία ποικιλία για τέσσερις κι ένα καραφάκι ούζο, και το γκαρσόνι να σου ζητάει ταυτότητα... Και μάλιστα να μη σε σερβίρει αν δεν του δείξεις ημερομηνία γέννησης (και μερικές φορές να μη σερβίρει αν δε δείξουν όλοι οι της στρογγυλής τραπέζης τις ταυτότητές τους..). Τότε τι κάνεις Τσαμπίκο; Σε ρωτώ. Του γαμάς ή δεν του γαμάς;...