Η βιβλιοθήκη Widener

Αυτή τη φορά θα είμαι σύντομος. Θέλω μόνο να σου πω Τσαμπίκο ότι αξιώθηκα επιτέλους (μετά από 9 ολόκληρους μήνες) να μπώ στη Widener library που βρίσκεται στο κέντρο της χαρβαρντιανής γιάρδας (Harvard yard).
Εντυπωσιάστηκα από τον όγκο και το στυλ της. Με έπιασε δέος όταν μπήκα στις πτέρυγες με τα βιβλία. Εφτά πατώματα (ισόγεια, υπόγεια, υπέργεια), στενοί διάδρομοι, αμέτρητοι τόμοι, ανυπολόγιστη αξία. Ησυχία, ηρεμία, ατμόσφαιρα επιβλητική με την ακαδημαϊκή έννοια. Ομολογώ ότι όταν περπατούσα εκεί μέσα, ένοιωσα πως μεταφέρομαι στον κόσμο του 'ονόματος του ρόδου' (κι όμως το έχω διαβάσει...). Εμείς βέβαια εδώ δεν έχουμε καλογέρους, ίντριγκες, δολοφονίες, όμως η βιβλιοθήκη είχε αυτό το κάτι το ευλαβικό που μου ξύπνησε μνήμες αλά ουμπέρτο έκο (ίσως πάλι μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι είναι το μόνο βιβλίο που έχω διαβάσει που αναφέρεται εκτενώς σε κάποια βιβλιοθήκη...)

Φωτογραφίες φυσικά και τράβηξα, παρ'όλο που δεν επιτρεπόταν, αλλά το δέος και ο σεβασμός που μου προκάλεσε η βιβλιοθήκη θα με κάνουν για πρώτη φορά να ακολουθήσω τους κανόνες και να τις διαγράψω [ΟΚ, ΟΚ, δεν είναι μόνο ο σεβασμός, είναι και το γεγονός ότι ελοχεύει ο κίνδυνος να βρει κάποιος τις φωτό και να 'τιμωρηθώ' απ'το πανεπιστήμιο, όπως θα γίνει και με όσους χαρβαρντιανούς αποφάσισαν να πουλήσουν στο ημπέυ τα εισιτήριά τους για την ομιλία του Gates...]