[καναδο] γραφή (n/n)

Η ιστορία με τον Καναδά πρέπει να τελειώσει επιτέλους γιατί πολύ κράτησε. Θα τελειώσει με τις λιγοστές φωτογραφίες που πήρα πριν κλείσει το κινητό από μπαταρία τη δεύτερη μέρα του ταξιδιού...

Η αρχή της περιπέτειας (για την ακρίβεια δυο ώρες μετά την αρχή όταν και κάναμε μετεπιβίβαση)

Ένα από τα Μοντρεαλέζικα πάρκα. Σάββατο βράδυ. Υδρατμοί, φώτα, ατμόσφαιρα...

Ίδιο πάρκο, διαφορετική λήψη. (παρένθεση: στην άκρη του πάρκου ήταν και κάτι αλάνια και καπνίζανε το μαυράκι τους, ακριβώς όπως το λέει ο Ρόκκος στο κλασσικό (με δύο σίγμα γιατί είναι πολύ κλασικό) άσμα "πρεζάκια είμαστ'όλοι, χαμένοι μες την πόλη, αναζητάμε των ματιών σου το βαθύ γαλάζιο"...)

Ψαρικά στο Jardins Chinois

Διάδρομος στο Jardins Chinois

Το ίδιο το Jardins Chinois

Η εαρινή σύναξις των Χαρλεάδων (ήταν μαζεμένοι δεκάδες... ευτυχώς είχα τα μούσια και δεν έμοιαζα με φλώρο...)

Τέλος εκεί που γύρισα πίσω στην Αμερική, αμέσως ένοιωσα αυτή την πανταχού παρούσα ατμόσφαιρα της αμερικανίλας (βλέπεις εκεί χάμου τα μεγάλα ευθυγραμμισμένα κτίρια, τους μεγάλους δρόμους και καταλαβαίνεις ότι κάτι πάει στραβά[παρότι ευθυγραμμισμένα, παράδοξο έ?]...). Έπειτα πήρα και μία από τις δωρεάν εφημερίδες που μοιράζουν στους σταθμούς τρένων και λεωφορείων και διάβαζα τα κεντρικά θέματα:

• New England Patriot drowns after accident (ένας παίκτης αμερικάνικου φούτμπολ έπαιζε με το τζετ σκι και πνίγηκε [μήπως είναι ο ορισμός της μαλακίας? μήπως?])
• US, Iran thaw diplomatic freeze (κάτι μας είπες τώρα...)
  
• Memorial Day, Remembering loved ones (έτσι, έτσι, γιατί αν δεν τους κάνουμε ήρωες ποιός θα πάει μετά να πολεμήσει για τα πετρέλαια?)

και κατάλαβα αμέσως γιατί ο Καναδάς είναι προτιμότερο μέρος για να ζεις σε σχέση με την Αμερική (αν δεν είχε και αυτό το πουλόκρυο θα το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά)