Και χορεύαν τόσο ωραία!

Υπότιτλος: Οι Περήφανοι Μαρίνοι και άλλα παραμύθια

Πέμπτη βράδυ σήμερα και μου την έδωσε να πάω κινηματογράφο. Οι 13 του ωκεανού ήταν καλοί χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως άξιζαν τα 9 δολλάρια του εισιτηρίου (μόνο η ισοτιμία μας σώζει...)

Τέσπα, το θέμα της βραδιάς δεν είναι τα παλικάρια του ωκεανού (που θα ξεχαστούν Αβίαστα κι Αβάδιστα [έτσι για να θυμόμαστε τις μικρές αγγελίες]) αλλά το γραφείο στρατολόγησης του αμερικανικού στρατού που πέτυχα καθώς περπατούσα από το σινεμά προς τη στάση του υπογείου. Παρότι ήταν τζάμπα, το γραφείο στρατολόγησης μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση, μου δημιούργησε περισσότερα και πιο έντονα συναισθήματα, και σαφώς με προβλημάτισε περισσότερο απ'ότι η ταινία.

Τσαμπίκο, για τα μάτια σου μόνο (φωτογραφίες από το γραφείο):

ARMED FORCES CAREER CENTER (sin palabras [ναι, η τρέλα του καλοκαιριού λέγεται ισπανικά])

Arabic Translators Needed (η γενική εικόνα)

Arabic Translators Needed (κοντινό) (παρένθεση ας του ας, ήλπιζα πως η φωτό θα ήταν διαβάσιμη, αλλά δεν μου έκανε το χατίρι)
Στρατός και στύση, μυαλό και πλύση...Μαρίνοι είν'η λύση! (μάνα επειδή ξέρω ότι μπερδεύτηκες, το παραπάνω σημαίνει στρατόκαυλος + προπαγανδισμένος = πεζοναύτης)

Βλέποντας τα παραπάνω, καμιά δεκαριά λέξεις άρχισαν να χορεύουν μέσα στο μυαλό μου. Φτιάχναν ζευγάρια και χορεύαν ζωηρά. Κάτι φορές μάλιστα χορεύαν τόσο ωραία που θαρρούσες πως ήταν αχώριστες, σαν νά'ταν φτιαγμένες η μία για την άλλη...

Και στο σύνολό τους όμως, θα έλεγα πως υπήρχε μια δυνατή χημεία. Μια χημεία που τις κρατούσε όλες ενωμένες...

Οι χορευτές του μυαλού μου ακούγαν στα ονόματα:
Αμερική
Διαφήμιση
Προπαγάνδα
Πλύση Εγκεφάλου
Λεφτά
Μαρίνοι
Κρετίνοι
Περηφάνια
Ψέμα
Βλακεία

Και χορεύαν τόσο ωραία...