Επιστροφή στη Βοστώνη

Όπως έγραψα στο προηγούμενο ποστ, τις τελευταίες 4 μέρες τα πλάνα για τη ζωή μου άλλαζαν ανά εικοσιτετράωρο (η ψυχολογία ακολουθούσε και αυτή με αντίστοιχα σκαμπανεβάσματα). Μετά από την όλη ιστορία, το πλάνο του καλοκαιριού παραμένει "επιστημονικό" και εγώ παραμένω χαρούμενος. Είμαι μάλιστα χαρούμενος για έναν ακόμη λόγο, γιατί μπόρεσα επιτέλους να καταλάβω από πού βοηθήθηκα ώστε η ιστορία μου να έχει αίσιο τέλος.

Με συγκίνηση, δέος και δάχτυλα τρεμάμενα, θα αποκαλύψω ότι ήταν η βοήθεια του ίδιου του Θεού που έπαιξε το ρόλο της στην όλη ιστορία...

Ήταν το Holiday Inn που -ο Θεός το ευλόγησε- να μας προμηθεύσει με τη Βίβλο (χωρίς βέβαια να ζητήσουμε κάτι τέτοιο) ώστε να μας φωτίσει και εμάς το φως το αληθινό...

Και επειδή η ανθρώπινη φύση μου είναι απλά μια σταγόνα μπροστά στον ωκεανό σοφίας του Θεού (στα θιβετιανά νομίζω λέγεται και "Δαλάι Λάμα") απλά παρουσιάζω την εικόνα που επικρατούσε στο δωμάτιο #142:


Το Holy Bible, το βρήκαμε μέσα στο πρώτο συρτάρι του δωματίου (που μοιραζόμουν με έναν αμερικανο-ινδό) ακριβώς όπως δείχνουν στις ταινίες (ξέρεις Τσαμπίκο, εκεί που μπαίνει ο "καλός" δολοφόνος με μια βαλίτσα[που περιέχει μόνο το όπλο του, γιατί ούτε στις ταινίες κουβαλάνε σώβρακα] σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, ανοίγει το συρτάρι, παίρνει τη Βίβλο, ρίχνει μια ματιά, προσεύχεται και μετά αρχίζει να γεμίζει μολύβι τους "κακούς" της ταινίας).

Αυτά γι'απόψε από τη Βοστώνη την αγαπημένη. Πρόλαβα τουλάχιστον να δω και να χαιρετήσω κάποιους από τους φίλους μου που σήμερα είχαν την τελετή αποφοίτησης, ήπια ένα (άκου πατέρα, μόνο ένα) ποτό [μη νομίζεις ότι θα καταντήσω αλκοολίκι], και κάλεσα τους δύο Βέλγους φίλους μου στην Ελλάδα για το καλοκαίρι...

Είδα ακόμη τους αποφοίτους του '77 που είχαν σύναξη στο ισόγειο του MD σήμερα το βράδυ (κάποιοι συνοδεύονταν από τις κορούλες τους και προς στιγμήν μου περάσανε κάτι ιδέες [καλές ομολογουμένως] (οι ιδέες ή οι κορούλες? εδώ σε θέλω Τσαμπίκο...) χωρίς όμως να κάνω κάτι). Φωτογραφίες για ακόμη μία φορά δεν πήρα γιατί το κινητό ήταν φουλ...