Συνθέτοντας τα κομμάτια...

Αυτό πραγματικά δεν περίμενα ποτέ ότι θα συνέβαινε...
Να προσπαθούμε να συνθέσουμε τα "κομμάτια" της εργασίας που έχουμε να παραδώσουμε αύριο το πρωί...
Ότι-νά-ναι. Ο ορισμός. Χωρίς μ*λ*κ*ς...

Η ιστορία ξεκινά από τον Άλεξ, που κάνει το διδακτορικό του στο Χάρβαρντ και είναι ένα παλικάρι έξυπνο (χωρίς να είναι ιδιοφυία) και πολύ χαρντ-γουόρκινκ (όπως το λέμε εδώ στο Αμέρικα). Ο Άλεξ λοιπόν είχε έτοιμη την εργασία από την Παρασκευή το βράδυ, και ο φίλος μου ο Κληφ αφού του ζήτησε ευγενικά-ευγενικά να φωτοτυπήσει τις σημειώσεις της εβδομάδας, αποφάσισε -χωρίς να ρωτήσει τον Άλεξ- να φωτοτυπήσει και τις λύσεις του τελευταίου πρόμπλεμ σετ...

Μ'αυτά και με τ'άλλα, ο Άλεξ μεσ'στο Σαββατοκύριακο ψιλιάστηκε ότι είχαμε "κλέψει" τις λύσεις του (γιατί όταν σου λένε στο msn ότι μάλλον έχεις ξεχάσει να κάνεις κανονικοποίηση στον υπολογισμό των πιθανοτήτων στη δεύτερη άσκηση, τότε υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: είτε είσαι τελείως μ@λ@κ@ς και δεν καταλαβαίνεις τι γίνεται [δύσκολο για χαρβαρντιανό φοιτητή] ή καταλαβαίνεις ότι οι π@π@ρες από το MD321 έχουν βουτήξει τις ασκήσεις σου). Ο Άλεξ λοιπόν μας πλήρωσε μια επίσκεψη (to pay a visit) από το γραφείο την Κυριακή το βράδυ, την ώρα που εγώ είχα πάει στο σπίτι για να κάνω μπάνιο (γιατί σκεφτόμουν ότι μπορεί να ξανα-έβλεπα την Κινέζα...) και όταν μπήκα μέσα στο γραφείο βρήκα τον Γκίχαν να παίζει "παζλ" μαζί με την Τζανγκ...Οι δυό τους με ενημέρωσαν ότι ο Άλεξ [ο οποίος παρεμπιπτόντως δεν είχε φύγει ακόμη από το γραφείο] έγινε πυρ και μανία βλέποντας ότι όλοι μας στο γραφείο είχαμε και από ένα αντίτυπο της δουλειάς του. Πήρε λοιπόν ένα ψαλίδι, και άρχισε να μας πετσοκόβει τα αντίτυπα μέχρι που τα έκανε όλα καλοκαιρινά... Έτσι, εξηγήθηκαν οι τρύπες στο δικό μου αντίτυπο, καθώς και η όρεξη των Γκίχαν και Τζανγκ να φτιάχνουν πάζλ στις 1ο το βράδυ.

Και επειδή οι φωτογραφίες στο τέλος των ποστ μου, έχουν γίνει θεσμός, ιδού:

1. Το δικό μου "καλοκαιρινό" αντίτυπο (της 3ης άσκησης), το οποίο θα μπορούσα να πω ότι ξέφυγε κάπως από την εκδικητική μανία του χαρβαρντιανού διδακτορικού φοιτητή. Πάλι καλά...

2. Εδώ βλέπουμε το αντίτυπο της Τζάνγκ (της 4ης άσκησης) (ή μάλλον προσπαθούμε να το δούμε), το οποίο σε καμία περίπτωση δεν ξέφυγε από καμία εκδικητική μανία...

3. Τα κομμάτια του παζλ. Άνευ σχολίου...

4. "Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω" έλεγε ο πατέρας μου. Και τα παιδιά προφανώς ήθελαν...

5. Τί κάνουν οι φοιτητές του Χάρβαρντ? ε, τι κάνουν?
Ιδού το αποτέλεσμα, το οποίο με υπερηφάνεια σας παρουσιάζω.

7. Ε-Ν-Τ-Υ-Π-Ω-Σ-Ι-Α-Κ-Ο ! Θαυμάστε!