Έλληνας καλεί Ρωσίδα αναζητώντας Κορεάτη

Υπότιτλος: "και γαμώ τα δυστυχήματα"

Η Αμερική είναι χώρα ιντερνασιονάλ (τόνος στη λήγουσα). Η ακαδημαϊκή κοινότητά της δε, πολύ περισσότερο [όχι μόνο γιατί μαζεύει πολλούς ιντερνάσιοναλ (τόνος στην προπαραλήγουσα) φοιτητές, αλλά και γιατί οι mixed αμερικάνοι είναι πιο επιρρεπείς στις πανεπιστημιακές σπουδές απ'ότι οι καθαρόαιμοι].

Πώς εξηγείται ο τίτλος όμως?

Είναι Κυριακή βράδυ, βράδυ Απριλίου. Έξω βρέχει σαν την π*τ*ν* (από το πρωί), η θερμοκρασία δεν ξεπερνά τους 4 βαθμούς Κελσίου, και ως συνήθως είμαστε όλοι [(Χάουαρντ), Κληφ, Τζανγκ, Στηβ, Γκίχαν, Πάνος] μαζεμένοι στο γραφείο γράφοντας τις ασκήσεις που πρέπει να παραδοθούν το πρωί της επομένης. Κάποια στιγμή γύρω στις 3, εκεί που έχουμε ψιλοτελειώσει με τις ασκήσεις, με πλησιάζει η Τζάνγκ προτείνοντας το κινητό της λέγοντας: "Μπορείς να πεις στα ρώσικα <Τον πάστορα Χονγκ παρακαλώ?>". Μου δίνει το τηλέφωνο, εγώ την βλέπω που γελάει και σκέφτομαι "κάποιο χαζο-αστείο μου σκαρώνει". Μην έχοντας τη δυνατότητα να αρνηθώ το τηλέφωνο, το παίρνω λέω ένα "Ζντράσβουητε" αλλά μου το κλείνουν. Αμέσως μετά τη ρωτάω τί ήταν το όλο σκηνικό.
Μου απαντάει λοιπόν η Τζανγκ ότι ο πατέρας της ο Κορεάτης κύριος Χονγκ, πάστορας στο επάγγελμα (έτσι εξηγούνται οι απόψεις της Τζανγκ για αγαμία πριν το γάμο στην Κορέα [που τελικά δεν ισχύει στο βαθμό που μου είχε περιγράψει]) έχει πάει για δουλειά στη Ρωσία.
Το πρόβλημα είναι ότι εκεί που μένει ο πατέρας της (κάτι σαν ξενοδοχείο) υπάρχει μία ρωσίδα ρεσεψιονίστ που σηκώνει τα τηλέφωνα. Και δεν πιστεύω να πιστεύει κανείς ότι θα μπορούσαν να συνεννοηθούν στα αγγλικά η Τζανγκ και η ρωσίδα...
Συνεπώς, θέλοντας και μη, θα έπρεπε να μιλήσω ρωσικά ώστε να καταστήσω σαφές ότι προσπαθώ να επικοινωνήσω με τον πάστορα Χονγκ...
Παίρνω βαθιές ανάσες, παίρνω το τηλέφωνο και αρχίζω έναν σουρεάλ διάλογο που στο περίπου είχε ως εξής (ΘΡΒ σημαίνει θόρυβος, ότι δεν υπήρχε επικοινωνία γιατί δεν καταλάβαινα τι μου έλεγε):
"Αλιό
Ζντράστβουητε,
Μόζνα γκαβαρήτ Πάστορου Χόνγκ?
Μόζνα
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
Αλιό
Αλιό
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
Για χατσού γκαβαρήτ Πάστορου Χόνγκ.
Ντα. Αλιό? Κτό βούη?
Για γιεβό σην. Για σην πάστορα.
Α! Ντα. Βούη σην πάστορα.
Ντα. Ντα.
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
Τελεφόν. Βάς τελεφόν.
ΘΡΒ
Αλιό.
Βάς τελεφόν.
Ον ουζέ ζνάετ μόη τελεφον.
Βας τελεφόν. Αλιό.
Μόη τελεφόν βόσεμ, πιάτ, σεμ, σεμ, ....
Βόσεμ, πιάτ, σεμ, σεμ,
Ντα, αλιό. Ατκούντα βούη παζβανιήτε?
Ηζ αμέρικη.
Ντα. Ηζ αμέρικη. Ατκούντα?
Ηζ μπόστονουη.
Α! Ηζ μπόστονα.
Ντα.
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
Περεντάμ πάστορα.
Ντα
Περεντάμ πάστορα.
Ντα
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ" και εκεί το τηλέφωνο έκλεισε.

Σε ελεύθερη μετάφραση ο παραπάνω διάλογος είχε ως εξής:
"Έλα
Χαίρετε,
Μπορώ να μιλήσω στον Πάστορα Χόνγκ?
Μπορείς
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
έλα
έλα
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
Θέλω να μιλήσω στον Πάστορα Χόνγκ.
Ναι. Έλα? Ποιός είναι?
Είμαι ο γιός του. Ο γιός του πάστορα. [που να εξηγείς τώρα ότι είσαι ο φίλος της κόρης του...]
Α! μάλιστα. Εσείς είστε ο γιός του πάστορα.
Ναι. Ναι.
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
Το τηλέφωνό σας. Ποιό είναι το τηλέφωνό σας?
ΘΡΒ
ναι?
Το τηλέφωνό σας.
Το ξέρει ήδη το τηλέφωνό μου.
Το τηλέφωνό σας. Ναι, έλα.
Το τηλέφωνό μου είναι οχτώ, πέντε, εφτά, εφτά...
οχτώ, πέντε, εφτά, εφτά...
Ναι, έλα. Από πού παίρνετε?
Από την αμερική.
Α. Απ'την αμερική. Από πού?
Από τη Βοστώνη.
Α! Απ'τη Βοστώνη.
Ναι.
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
Να σε δώσω στον πάστορα.
Ναι
Να σε δώσω στον πάστορα.
Ναι
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ
ΘΡΒ" και εκεί ο διάλογος έλαβε τέλος.

Η κατάσταση είναι κάπως εξωπραγματική, αλλά τουλάχιστον εμένα μου φαίνεται και αστεία. Για την ιστορία πάντως, εκεί που είχαμε μείνει στο γραφείο και γελούσαμε με την ποιότητα του ρωσικού διαλόγου (γιατί στην πραγματικότητα, ο διάλογος ήταν πολύ χειρότερος από αυτό που γραπτώς παρουσιάστηκε, [αφού πρώτον μου ξέφευγαν αγγλικές λέξεις, και δεύτερον τα σημεία με ΘΡΒ ήταν πολύ περισσότερα]) το τηλέφωνο της Τζάνγκ άρχισε να κουδουνίζει! Ήταν ο πατέρας της, ο πάστορας Χόνγκ που έλαβε το μήνυμα από τη ρεσεψιονίστ ότι ο γιός του από τη Βοστώνη ψάχνει να τον βρει! (Πατέρααααααααα! Πάστορα Χόοοοοοοοονγκ! Επιτέλους σε βρίσκω 25 χρόνια μετά........)