Περί ύπνου

Στον ύπνο και την έλλειψή του έχω ήδη αναφερθεί. Είναι γεγονός ότι όσο πιο καλό θέλει να θεωρείται ένα πανεπιστήμιο (τουλάχιστον εδώ στο Αμέρικα), τόσο περισσότερη δουλειά φορτώνει τους φοιτητές του, αφήνοντας αντίστοιχα λιγότερες ώρες για ύπνο. Και είναι αλήθεια ότι η δουλειά είναι ανθρωπίνως αδύνατο να τελειώσει.
Το μόνο καλό στην όλη ιστορία είναι ότι ευτυχώς δεν είμαι ο μόνος που το πιστεύει. Είναι η πλειοψηφία των φοιτητών που δεν προλαβαίνουν το διάβασμα στο βαθμό που θα ήθελαν και αναγκάζονται να "μεγαλώσουν" τεχνητά τη διάρκεια της ημέρας, ρίχνοντας λίγη καφεΐνη -παραπάνω- στον οργανισμό τους [ο TF του εμαϊτιανού μαθήματος εγκατέλειψε μια φορά το γραφείο του μετά από 36 συνεχόμενες ώρες παρουσίας, εγώ σε ορισμένες αναφορές γράφω ότι η αντίστοιχη ερώτηση είναι "not done", ενώ ο Έφιξ, ο Βέλγος, ως πιο εκλεπτυσμένος προτιμά το "I ran short of time"]. Ως αποτέλεσμα, μάτια κλείνουν και κεφάλια γέρνουν κατά τη διάρκεια των διαλέξεων. Αυτό το εξάμηνο μάλιστα, έχω ήδη παρατηρήσει τουλάχιστον έναν κοιμισμένο φοιτητή σε κάθε μάθημα που παρακολουθώ!

Στα ρώσικα (κάθε πρωί στις 09:00) παρατηρούμε κάθε μέρα -κυριολεκτικά όμως κάθε μέρα- την κακομοίρα την Ντάσα (αυτό είναι το ρώσικο όνομά της, εμένα π.χ. με λένε Φέντγια) που κοιμάται όρθια (καθιστή για την ακρίβεια)! Έχει το ταλέντο βέβαια να κρατάει το κεφάλι της σε όρθια στάση (πολύ σημαντικό) ακόμη και όταν ο Μορφέας της κάνει παρέα, και να ανοίγει τα μάτια λίγο πριν η καθηγήτρια της απευθύνει κάποια ερώτηση πάνω στο μάθημα.

Στο έτερο χαρβαρντιανό μάθημά μου, έχω επίσης την ευκαιρία να παρακολουθώ τον Τζέημς να αποκοιμιέται (όταν δεν με παίρνει εμένα ο ύπνος βέβαια). Πολύ πλάκα είχε η συζήτηση που είχαν ο Τζέημς με τον Άλεξ για το ποιός παρακολουθεί περισσότερα μαθήματα. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν ότι ενώ ο Τζέημς πηγαίνει σε περισσότερες διαλέξεις από τον Άλεξ, κοιμάται τόσο συχνά κατά τη διάρκεια τους, που ο Άλεξ ουσιαστικά είναι σαν να παρακολουθεί περισσότερα μαθήματα!

Στο τρίτο χαρβαρντιανό μάθημα, η έλλειψη ύπνου οδήγησε σε κωμικές καταστάσεις. 10-11:30 το πρωί και ένας φοιτητής ήταν τόσο κουρασμένος που τον πήρε ο ύπνος και μετά τον πήραν τα ροχαλητά (κανονικό ροχαλητό, ήχος δυνατός σαν ομιλία) και φυσικά τους υπολοίπους τους πήραν τα γέλια.

Στο πρώτο εμαϊτιανό μάθημα, εγώ ο ίδιος κράτησα ψηλά τη σημαία κοιμώμενος την ώρα της μεσημεριανής σιέστας (1-2:30).

Στο δεύτερο εμαϊτιανό μάθημα που οι διαλέξεις του διαρκούν από τις 2:30 μέχρι τις 4, κάθε φορά παρατηρούμε με τον Κληφ 2-3 ζευγάρια ματιών (ούτε 15 στο σύνολό τους) που ανοιγοκλείνουν με συχνότητα 1 φορά στο 5λεπτο. Ενίοτε, τα μάτια της TF ανήκουν σ΄αυτά τα 2-3 ζευγάρια...

Και στο τέλος παρουσιάζω με μεγάλη υπερηφάνεια τον διάλογο που βρήκα χτες στο βιβλίο των ρωσικών μου (είμαστε στο κεφάλαιο με τα ρήματα του ύπνου και του διαβάσματος):

- Vitya, what's the matter? Are you tired?
- Yes, I went to bed very late, around 3:00 am, and got up at 6:00
- So you slept only three hours! Why are you torturing yourself so?
- I studied all night. I was studying for a physics exam.
- Vitya, sit down here. You need to sleep more or you'll get sick. I know you are very interested in physics, but this is crazy. Promise me that as soon as the exam is over you will go home and immediately go to bed.
- OK, Anya, I give you my word. And now I have to go. The exam begins in ten minutes.

Και έρχομαι να ρωτήσω: βρε πώς την σκεφτήκανε την ιστορία?, πώς να τους ήρθε άραγε?

Υ.Γ. Νά'χα ένα σουβλάκι τώρα... Πρώτη φορά μου λείπει το έδεσμα. 6½ μήνες χωρίς πιτόγυρα, καλά δεν άντεξα?