Ο καναπές

Τις δύο τελευταίες βδομάδες πριν τις διακοπές, το διάβασμα (για τα διαγωνίσματα) και οι εργασίες δημιούργησαν μία δυσφόρητη κατάσταση. Πίεση και ξενύχτια οδήγησαν σε αποσυντονισμό του βιολογικού μου ρολογιού, αφού πολλές φορές κατέληξα να κοιμάμαι κατά τη διάρκεια της ημέρας αντί για τη νύχτα (αυτοί οι ύπνοι λάμβαναν χώρα στο σπίτι), ενώ όσα βράδια αποφάσιζα να μείνω στο πανεπιστήμιο η σιέστα λάμβανε χώρα στον καναπέ έξω απ'το γραφείο.

Το πρόβλημα
Οι μέρες περνούσαν και η αγανάκτηση μεγάλωνε. "Δεν είναι πράγματα αυτά" σκέφτηκα, "να κοιμάμαι στον καναπέ του -κατάφωτου- διαδρόμου, πρέπει να βρω μια λύση"

Και η λύση βρέθηκε: ο καναπές σύρθηκε μέσα στο γραφείο, όπου η ατμόσφαιρα είναι πιο "ζεστή", όπου μποροείς να κλείσεις τα φώτα και να αράξεις, όπου δεν φοβάσαι ότι θα έρθει ο σεκιουριτάς να σου ζητήσει ταυτότητα στις 5 το πρωί...

Μέχρι στιγμής κανείς από τους έξω δεν έχει ζητήσει τον καναπέ, ο οποίος πια έχει ενσωματωθεί στον εξοπλισμό του γραφείου.

Επάνω: η Τζάνγκ την ώρα που τιμάει το νέο απόκτημα.

Κάτω: άποψη του -αναμορφωμένου πλέον- γραφείου.