Περί κατανοησιμότητας (και μη)

Ένα από τα πρώτα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε ξενόφερτος στην Αμερική είναι αυτό της προφοράς. Πράγματι, αν δεν έχεις καλή προφορά, τα πρόσωπα απέναντί σου παίρνουν μια φάτσα απορίας (εσύ παίρνεις τη φάτσα του μαλάκα) και σε παρακαλούν να επαναλάβεις (όχι τίποτ' άλλο, μιλάω εκ πείρας...).
Μία συνήθης λύση στο παραπάνω πρόβλημα είναι να αποφεύγεις τις δύσκολες λέξεις. Το όνομά σου όμως, θα είναι πάντα μία δύσκολη λέξη, που όσο κι αν κόψεις συλλαβές και καταλήξεις θα παραμένει μία δύσκολη λέξη. Άλλη λύση? Να Αλλάξεις όνομα! Φαιδρό μεν, πρακτικό δε. Στο χαμπουργκεράδικο της γειτονιάς για παράδειγμα, όταν πας να παραγγείλεις, ζητάνε το όνομά σου για να σε φωνάξουν όταν θα είναι έτοιμο το θεσπέσιο γεύμα σου. Δεν είναι και τίποτα σπουδαίο να αλλάξεις το όνομά σου ;-) Προσωπικά από Παναγιώτης προτιμώ να δώσω το όνομα Pete παρά το Panos γιατί ξέρω πως δεν θα βγάλω άκρη. Απ'ότι φαίνεται όμως, ούτε με το Pete σώζομαι...

Να πω την αλήθεια, το Pete φαινόταν ιδανικό γιατί νόμιζα πως δεν γίνεται να το μπερδέψεις με κανένα άλλο όνομα. Τα γεγονότα παρόλαυτά με διέψευσαν....
Κοιτάξτε τι έγραψε στην απόδειξη, η κοπελιά που με σέρβιρε:

Απίστευτο?