Το συμπέρασμα
Τελευταία μέρα στο γραφείο (για το '06), τελευταίες ώρες δίπλα στον Κινέζο καθηγητή (τρείς μέρες τώρα είμαστε μόνοι μας εδώ πέρα), τελευταία ευκαιρία να κάνω μια ακόμα γερή ανανέωση του ιστολογίου (επίσημος ελληνικός όρος για τη λέξη blog). Αφού απόλαυσα τον τελευταίο αμερικάνικο καφέ (Tall Latte Hazelnut) επέστρεψα να γράψω το συμπέρασμα της προηγούμενης εβδομάδας. Και τo συμπέρασμα έχει ως εξής: δίκιο είχε ο Λυγερός (??). Και τώρα να εξηγήσω τι είναι ο Λυγερός και τι είχε πει...
Λυγερός εστί ο τέως (ακούγεται πιο βασιλικό από το 'πρώην' που είναι τελείως γκομενίστικο) καθηγητής των ηλεκτρολόγων στην Πάτρα, που εκτός από την συστατική του, μου είχε δώσει και τις συμβουλές του και τα φώτα του για το τι θα ακολουθούσε φέτος το χειμώνα, καθώς και ο ίδιος είχε σπουδάσει σε αμερικανικό πανεπιστήμιο (για διδακτορικό μάλιστα). Ο άνθρωπος αυτός με είχε προειδοποιήσει ότι θα έρχονταν 'δύσκολες μέρες'. Ακόμη θυμάμαι το διάλογο που είχαμε όταν μου έλεγε ότι "θα υπάρξουν βδομάδες που δεν θα κοιμηθείς καθόλου". Κι εγώ ρωτούσα "Τί εννοείτε λέγοντας καθόλου?" (και χαμογελούσα) και εκείνος απαντούσε "Καθόλου. Κυριολεκτικά καθόλου. Μηδέν ώρες ύπνου." (και δεν χαμογελούσε. και φυσικά ούτε εγώ χαμογελούσα). Ως άνθρωπος με λογική όμως, φρόντισα να επενδύσω στο καλοκαίρι μου, όπως εύγλωττα παρουσιάζει η επόμενη καλλιτεχνική σύνθεση της Αμαλίας:
Έτσι, όταν άρχισε το εξάμηνο, είχα αρκετή όρεξη και δύναμη για διάβασμα και ξενύχτια. Τα πράγματα δεν ήταν τόσο τραγικά όσο τα περίμενα. Κοιμόμουν κανονικά, διάβαζα κανονικά ωράρια, και σε γενικές γραμμές τα προλάβαινα όλα, χωρίς να διαπρέπω μεν, αλλά έχοντας μια ικανοποιητική απόδοση δε. Μάλιστα είχα αρχίσει να αμφισβητώ αυτές τις δηλώσεις περί άυπνων εβδομάδων και δε συμμαζεύεται. "Μηδένα προ του τέλους μακάριζε" σιγομουρμούρισε τότε Αυτός εκεί ψηλά, και μου έστειλε ένα καλό 'προγραμματάκι' για το τέλος του εξαμήνου, έτσι νά'χω κάτι να θυμάμαι...
Κάνοντας μια ανασκόπηση λοιπόν της προηγούμενης εβδομάδας, μετράω 2 ύπνους στον καναπέ του πανεπιστημίου, και 2 ύπνους στη βιβλιοθήκη. Και όταν λέμε ύπνους, εννοούμε κανονικούς, βραδινούς. Αντί για ποδήλατο και προορισμό το σπίτι, έπαιρνα το σαρκίο μου και έβαζα προορισμό τον καναπέ (αυτόν τον αναπαυτικό στην άκρη του διαδρόμου που κάνει την πλάτη μου να ισιώνει). Το έκανα μία, εντάξει. Το έκανα δύο, εντάξει. Πάω να το κάνω και τρίτη, και τί να δω? Damn! Ο καναπές ήταν πιασμένος! "Φτού σου γαμώτι", σκέφτηκα "τεσσεράμιση το πρωί, τι θέλει αυτός ο χριστιανός στον καναπέ μου?". Έτσι σαν μηχανικός έπρεπε να βρω άλλη λύση. Κι αυτή άκουγε στο όνομα Lamont Library. Η συγκεκριμένη βιβλιοθήκη είναι μάλλον η αγαπημένη μου (από τις πάμπολλες που υπάρχουν στο Χάρβαρντ) καθώς τις καθημερινές δουλεύει 24 ώρες το εικοσιτετράωρο! Μ'αυτά και μ'αυτά πήγα στη Λαμόντ, πήρα κάποιες ιδέες βλέποντας πώς κοιμούνταν οι υπόλοιποι κατάκοποι φοιτητές και βρήκα τον δικό μου τρόπο με τον καναπέ και τα μαξιλαρικά σκαμπώ.
Για να δώσω τώρα και την γενικότερη εικόνα του πόσο κοιμούνται οι Χαρβαρντιανοί (γιατί κάποιοι φαρμακόγλωσσοι θα πουν ότι ο Κουρέτας είναι φυτό και διαβάζει περισσότερο από τον μέσο φοιτητή), θα αναφέρω το εξής: Δευτέρα πρωί, αυτής της αποφράδας εβδομάδας που μου φάνηκε σαν μήνας, στο μάθημα ρωσικών μάθαμε να λέμε τις ώρες. Ώς φυσική συνέχεια ακολούθησε ο άσκηση "Εσύ Γιωργάκη πόσες ώρες κοιμήθηκες χτες?". Το δικό μου κοντέρ είχε γράψει 3 εκείνο το βράδυ. Αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι το εύρος των απαντήσεων στα 9 άτομα που απάντησαν, ήταν από 2 ώρες μέχρι 7! (εφτά θαυμαστικό, όχι εφτά παραγοντικό). Αν ενθυμούμαι καλώς μάλιστα, μόνο 3 φοιτητές είχαν πάνω από 5 ώρες. Οι υπόλοιποι 6 είμασταν στο 2 με 5...[το αστείο επίσης ήταν ο Βούλγαρος, που τα πήρε στο κρανίο όταν άκουσε ότι ένας άλλος κοιμήθηκε εφτάωρο και άρχισε να ωρύεται "Πού τον βρίσκετε ρε παιδιά το χρόνο, και κοιμάστε τόσο?"]. Να σημειωθεί επίσης ότι όλοι αυτοί είναι προπτυχιακοί που είτε είναι αμερικάνοι, είτε είναι μεγαλοετείς, και συνεπώς ξέρουν πώς να οργανώσουν το διάβασμά τους. Άρα δεν είμαι μόνο εγώ ο περίεργος.
Το άλλο που σκεφτόμουν σχετικά με τον ύπνο είναι να κάνω μια λίστα με τα μέρη που έχω κοιμηθεί. Συνήθως βέβαια ο κόσμος αρέσκεται στο να κάνει πιο πικάντικες λίστες του στυλ σε ποια μέρη "το έχει κάνει". Ένα παράδειγμα τέτοιας λίστας θα ήταν:
1. στο κρεβάτι
2. στον καναπέ
3. στο αυτοκίνητο (κλασική εναλλακτική)
4. στο αεροπλάνο (μη γελάτε το έχω ακούσει κι αυτό)
5. στο καράβι (εύκολα το φαντάζομαι)
6. στα Μακ Ντόναλντ (κι αυτό το έχω ακούσει)
6. σε πάρτυ (ακόμα κι αυτό έχει γίνει)
Σε αντίθεση με τα παραπάνω, εγώ ως αντικομφορμιστής, παρουσιάζω τη λίστα του ύπνου:
1. στο κρεβάτι
2. στον καναπέ
3. σε πάρτυ
4. σε μπάρ (κρίμα στη Μαρία που με συνόδευε φέτος το καλοκαίρι...)
5. σε κλαμπάκι (κι όμως!)
6. σε αεροπλάνο, τρένο, αυτοκίνητο, καράβι
7. στο πανεπιστήμιο
8. σε μάθημα (μιλάμε για κανονικό ύπνο, και μάλιστα δεν ήμουν ο μόνος)
9. στη βιβλιοθήκη
Μήπως να κοιταχτώ καλύτερα σε κανά γιατρό?
Λυγερός εστί ο τέως (ακούγεται πιο βασιλικό από το 'πρώην' που είναι τελείως γκομενίστικο) καθηγητής των ηλεκτρολόγων στην Πάτρα, που εκτός από την συστατική του, μου είχε δώσει και τις συμβουλές του και τα φώτα του για το τι θα ακολουθούσε φέτος το χειμώνα, καθώς και ο ίδιος είχε σπουδάσει σε αμερικανικό πανεπιστήμιο (για διδακτορικό μάλιστα). Ο άνθρωπος αυτός με είχε προειδοποιήσει ότι θα έρχονταν 'δύσκολες μέρες'. Ακόμη θυμάμαι το διάλογο που είχαμε όταν μου έλεγε ότι "θα υπάρξουν βδομάδες που δεν θα κοιμηθείς καθόλου". Κι εγώ ρωτούσα "Τί εννοείτε λέγοντας καθόλου?" (και χαμογελούσα) και εκείνος απαντούσε "Καθόλου. Κυριολεκτικά καθόλου. Μηδέν ώρες ύπνου." (και δεν χαμογελούσε. και φυσικά ούτε εγώ χαμογελούσα). Ως άνθρωπος με λογική όμως, φρόντισα να επενδύσω στο καλοκαίρι μου, όπως εύγλωττα παρουσιάζει η επόμενη καλλιτεχνική σύνθεση της Αμαλίας:
Έτσι, όταν άρχισε το εξάμηνο, είχα αρκετή όρεξη και δύναμη για διάβασμα και ξενύχτια. Τα πράγματα δεν ήταν τόσο τραγικά όσο τα περίμενα. Κοιμόμουν κανονικά, διάβαζα κανονικά ωράρια, και σε γενικές γραμμές τα προλάβαινα όλα, χωρίς να διαπρέπω μεν, αλλά έχοντας μια ικανοποιητική απόδοση δε. Μάλιστα είχα αρχίσει να αμφισβητώ αυτές τις δηλώσεις περί άυπνων εβδομάδων και δε συμμαζεύεται. "Μηδένα προ του τέλους μακάριζε" σιγομουρμούρισε τότε Αυτός εκεί ψηλά, και μου έστειλε ένα καλό 'προγραμματάκι' για το τέλος του εξαμήνου, έτσι νά'χω κάτι να θυμάμαι...Κάνοντας μια ανασκόπηση λοιπόν της προηγούμενης εβδομάδας, μετράω 2 ύπνους στον καναπέ του πανεπιστημίου, και 2 ύπνους στη βιβλιοθήκη. Και όταν λέμε ύπνους, εννοούμε κανονικούς, βραδινούς. Αντί για ποδήλατο και προορισμό το σπίτι, έπαιρνα το σαρκίο μου και έβαζα προορισμό τον καναπέ (αυτόν τον αναπαυτικό στην άκρη του διαδρόμου που κάνει την πλάτη μου να ισιώνει). Το έκανα μία, εντάξει. Το έκανα δύο, εντάξει. Πάω να το κάνω και τρίτη, και τί να δω? Damn! Ο καναπές ήταν πιασμένος! "Φτού σου γαμώτι", σκέφτηκα "τεσσεράμιση το πρωί, τι θέλει αυτός ο χριστιανός στον καναπέ μου?". Έτσι σαν μηχανικός έπρεπε να βρω άλλη λύση. Κι αυτή άκουγε στο όνομα Lamont Library. Η συγκεκριμένη βιβλιοθήκη είναι μάλλον η αγαπημένη μου (από τις πάμπολλες που υπάρχουν στο Χάρβαρντ) καθώς τις καθημερινές δουλεύει 24 ώρες το εικοσιτετράωρο! Μ'αυτά και μ'αυτά πήγα στη Λαμόντ, πήρα κάποιες ιδέες βλέποντας πώς κοιμούνταν οι υπόλοιποι κατάκοποι φοιτητές και βρήκα τον δικό μου τρόπο με τον καναπέ και τα μαξιλαρικά σκαμπώ.
Για να δώσω τώρα και την γενικότερη εικόνα του πόσο κοιμούνται οι Χαρβαρντιανοί (γιατί κάποιοι φαρμακόγλωσσοι θα πουν ότι ο Κουρέτας είναι φυτό και διαβάζει περισσότερο από τον μέσο φοιτητή), θα αναφέρω το εξής: Δευτέρα πρωί, αυτής της αποφράδας εβδομάδας που μου φάνηκε σαν μήνας, στο μάθημα ρωσικών μάθαμε να λέμε τις ώρες. Ώς φυσική συνέχεια ακολούθησε ο άσκηση "Εσύ Γιωργάκη πόσες ώρες κοιμήθηκες χτες?". Το δικό μου κοντέρ είχε γράψει 3 εκείνο το βράδυ. Αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι το εύρος των απαντήσεων στα 9 άτομα που απάντησαν, ήταν από 2 ώρες μέχρι 7! (εφτά θαυμαστικό, όχι εφτά παραγοντικό). Αν ενθυμούμαι καλώς μάλιστα, μόνο 3 φοιτητές είχαν πάνω από 5 ώρες. Οι υπόλοιποι 6 είμασταν στο 2 με 5...[το αστείο επίσης ήταν ο Βούλγαρος, που τα πήρε στο κρανίο όταν άκουσε ότι ένας άλλος κοιμήθηκε εφτάωρο και άρχισε να ωρύεται "Πού τον βρίσκετε ρε παιδιά το χρόνο, και κοιμάστε τόσο?"]. Να σημειωθεί επίσης ότι όλοι αυτοί είναι προπτυχιακοί που είτε είναι αμερικάνοι, είτε είναι μεγαλοετείς, και συνεπώς ξέρουν πώς να οργανώσουν το διάβασμά τους. Άρα δεν είμαι μόνο εγώ ο περίεργος.
Το άλλο που σκεφτόμουν σχετικά με τον ύπνο είναι να κάνω μια λίστα με τα μέρη που έχω κοιμηθεί. Συνήθως βέβαια ο κόσμος αρέσκεται στο να κάνει πιο πικάντικες λίστες του στυλ σε ποια μέρη "το έχει κάνει". Ένα παράδειγμα τέτοιας λίστας θα ήταν:
1. στο κρεβάτι
2. στον καναπέ
3. στο αυτοκίνητο (κλασική εναλλακτική)
4. στο αεροπλάνο (μη γελάτε το έχω ακούσει κι αυτό)
5. στο καράβι (εύκολα το φαντάζομαι)
6. στα Μακ Ντόναλντ (κι αυτό το έχω ακούσει)
6. σε πάρτυ (ακόμα κι αυτό έχει γίνει)
Σε αντίθεση με τα παραπάνω, εγώ ως αντικομφορμιστής, παρουσιάζω τη λίστα του ύπνου:
1. στο κρεβάτι
2. στον καναπέ
3. σε πάρτυ
4. σε μπάρ (κρίμα στη Μαρία που με συνόδευε φέτος το καλοκαίρι...)
5. σε κλαμπάκι (κι όμως!)
6. σε αεροπλάνο, τρένο, αυτοκίνητο, καράβι
7. στο πανεπιστήμιο
8. σε μάθημα (μιλάμε για κανονικό ύπνο, και μάλιστα δεν ήμουν ο μόνος)
9. στη βιβλιοθήκη
Μήπως να κοιταχτώ καλύτερα σε κανά γιατρό?
posted by Kouretinho at 6:41 PM
4 Comments:
Εγώ δεν κοιμόμουνα στο τρόλεϋ και έχανα τη στάση? Και τα 10 λεπτά ύπνος δεν είναι?
Αγαπητέ Πανούλη,
επειδή ειναι ολοφάνερο ότι ενδιαφέρεσαι ιδιαιτέρως για την τελειότητα των κειμένων σου, παίρνω το θάρρος να σου διορθώσω το πρώτο ορθογραφικό λάθος που εντωπίζω σε ολάκερο το blogg! το "ορίεται" είναι "ωρύεται"...
Να υποθέσουμε ότι δεν αναφέρεις καθόλου πως θα περάσεις τις διακοπές σου διότι έχεις πέσει ήδη σε χειμερία νάρκη???
Έχω να προσθέσω πως ξέρω πιο ήταν το κλαμπάκι στο οποίο κοιμήθηκε ο εν λόγω φοιτητής. Το κλαμπάκι λέγεται Steps και βρίσκεται στην Πάτρα.
Πολύ πιθανόν είναι όμως, αυτός ο θρασύς νέος να έχει κοιμηθεί και σε άλλα κλαμπάκια.
προς Βιβή: ευχαριστώ για την υπόδειξη. Να σου πω την αλήθεια το όμικρον δεν μου κόλλαγε, το ύψιλον όμως ομολογώ πως δεν το περίμενα!
Τέσπα, τέλος καλό, όλα καλά
πρς Μάκη: η αρχή είχε γίνει στα Χανιά. Εκεί είχα κοιμηθεί στο κλαμπ 'Άωτον' (για τους παλιούς που το θυμούνται ακόμα). Τώρα που το λες όμως αρχίζω να φρεσκάρω στη μνήμη μου και τον ύπνο στο Steps...
Post a Comment
<< Home