Παθών και σουρεαλισμών συνέχεια (2/n)

Οι μέρες περάσαν' ο ελεύθερος χρόνος ήρθε. Μπορώ να συνεχίσω την αφήγηση των παθών και των σουρεαλισμών της προηγούμενης (πλέον) εβδομάδας.
Πάθος δεύτερο: Η δεύτερη παρουσίαση της Πέμπτης που αφορούσε το μάθημα biologically-inspired distributed and multi-agent systems (πιασάρικο ε?). Στο μάθημα αυτό είχαμε αναλάβει με τον Πραμπάς τον Νεπαλέζο (!!) να υλοποιήσουμε ένα μοντελάκι για έναν regenerative αστερία (χωρίς σχόλιa, χωρίς λεπτομέρειες). Είναι αλήθεια πως μέχρι Τετάρτη βράδυ δεν είχαμε τελειώσει τη δουλειά, αλλά τουλάχιστον είχαμε κάποια πράγματα να δείξουμε στην καθηγήτρια και τους συμφοιτητές μας, στα 10 λέπτα χρόνου που μας αντιστοιχούσαν. Μην τα πολυλογώ, το βράδυ της Τετάρτης κάτσαμε και ετοιμάσαμε μία πάουερ-πόιντ παρουσίαση στην οποία αμελήσαμε να βάλουμε ως πρώτη διαφάνεια τον τίτλο της εργασίας και τα ονόματά μας. Έτσι όταν η πρώτη διαφάνεια έδειχνε έναν κόκκινο-κόκκινο αστερία, ο Πραμπάς είχε τη φαεινή ιδέα να πει ότι όλη η δουλειά έγινε από τον αστερία... Κανείς δεν γέλασε γιατί κανείς δεν το κατάλαβε, εγώ καθόμουν στην άκρη και παρακολουθούσα (μόνο ένας από τους δύο θα μιλούσε), καθώς είχαμε αποφασίσει ότι είναι καλύτερο να παρουσιάσει ο Πραμπάς που τα μιλάει φαρσί, καθώς βρίσκεται στην Αμερική από τα 14 του. Είπε ότι ήταν να πει, επιστρέψαμε στις θέσεις μας, φάγαμε μερικά από τα καλούδια που ευγενικά είχε προμηθεύσει η καθηγήτρια για όλους (!) και αφού όλες οι ομάδες τελείωσαν τις παρουσιάσεις τους, έφυγα για το σπίτι με σκοπό να ξεραθώ στον ύπνο...