Η μέρα μου...

Τετάρτη 8 το βράδυ, (τώρα ξεκινάει η συγγραφή του post). Τετάρτη 5 το πρωί, τότε ξεκίνησε η συγκεκριμένη μέρα γιατί η προηγούμενη είχε λήξει στις 9 το βράδυ από την κούραση καθώς από Δευτέρα προς Τρίτη είχα κοιμηθεί μόνο 5 ώρες -αντί για τις 3 που θα μου επέτρεπαν να παρακολουθήσω τα δύο μαθήματα που τελικά έχασα- και από Κυριακή προς Δευτέρα είχα κοιμηθεί μόνο 2 ώρες σε έναν καναπέ στο εργαστήριο (!) ώστε να μπορέσω να πάω στο Quiz των ρωσικών στις 9 το πρωί της Δευτέρας.

Ένας από τους λόγους που οδήγησε σε αυτά τα επίπεδα ύπνου ήταν και η πρόθεσή μου να γίνω μέλος του Budget Committee του GSC (Graduate Student Council) το οποίο μέσα σε μια μέρα (από τις 3 τέτοιες μέρες του έτους) ενέκρινε $25.000 (από τα $35.000 που ζητήθηκαν) για την προώθηση των δραστηριοτήτων διαφόρων φοιτητικών γκρουπ. Αυτό έγινε τη Δευτέρα το βράδυ, κατόπιν του Quiz και πριν την παρουσίαση στο μάθημα της Τρίτης που για πρώτη φορά θα τέσταρα τα αγγλικά μου και τη δουλειά μου μπροστά σε κοινό...

Ας επιστρέψω στην Τετάρτη όμως που όπως προείπα, ξεκίνησε στις 5 το πρωί γιατί την προηγουμένη κοιμήθηκα από τις 9 το βράδυ. Είναι αλήθεια όμως ότι αν κάποιος μαλάκας (από τους 2 που έχουμε στο σπίτι) δεν πέταγε τα κ*λ*χαρτα στην τουαλέτα, τότε πιθανότατα αυτή δεν θα είχε βουλώσει και τότε ίσως να μην χρειαζόταν να πάω στο Market Basket να πάρω γρήγορα χημικό-DO NOT USE IN TOILET-ξεβουλωτικό και να χάσω μια ώρα από τον ύπνο μου.

Τέσπα, ό,τι έγινε έγινε και ξύπνησα από τις 5, πήρα το πρωινό μου τελειώνοντας το γάλα (που πάντα αγοράζω σε μπουκάλια του 1 γαλονιού [= 3.8 λίτρα(!)] ), πήρα το ποδήλατο και μετά πήρα τους δρόμους για το πανεπιστήμιο. Έφτασα κατά τις 6 παρά, πριν καλά καλά ξημερώσει, και πριν καλά καλά φύγουν οι διαβαστεροί φοιτητές της προηγούμενης μέρας (εννοώ ότι μπαίνοντας στο κτίριο είδα 2 φοιτητές να κάθονται και να παλεύουν κάτι ασκήσεις έχοντας στο τραπέζι λάπτοπ, σημειώσεις, κομπουτεράκια, χαρτιά στυλό, και φυσικά άπειρη-μη μετρήσιμη- υπομονή). Κάθησα στο γραφείο διάβασα-όσο μπορούσα ο καψερός- τηλεπικοινωνίες, μετά έκανα κατς-άπ για τα ρώσικα που δεν είχα διαβάσει για 2 ολόκληρες μέρες (unacceptable) και έπειτα έκανα να φύγω.

Τότε ήταν που συνάντησα ένα σκηνικό αρκετά σουρεάλ για να συγκριθεί με τον κουλό παγωτοφάγο-μάρτυρα κατάθεσης που (δυστυχώς) συνάντησα εκείνη την αποφράδα ημέρα στην Αχαϊκή πρωτεύουσα που οδηγήθηκα στα κρατητήρια...Βγαίνοντας από το κτίριο και προχωρώντας με βήμα γοργό και αποφασιστικό, είδα μια μεσόκοπη (κυριολεκτικά μεσόκοπη, γιατί ήταν σε αναπηρικό καροτσάκι, ηλεκτροκίνητο, 4WD, φούλ έξτρα) να πλησιάζει προς το μέρος μου και να φωνάζει "Έλα 'δω, σκατά, σκατά, ΧΥΖ (αυτό ήταν όνομα), έλα 'δω, σκατά, ΧΥΖ (το ίδιο όνομα), έλα'δω" (στα αγγλικά έλεγε "come over here, shit, shit XYZ, come over here, shit, XYZ, come over here").

Ύστερα από λίγο κατάλαβα ότι ευτυχώς δεν απευθυνόταν σε 'μένα, καθώς μπόρεσα να διακρίνω στο βάθος του πάρκου, τουλάχιστον 100 μέτρα μακριά- τον ΧΥΖ σκύλο της, η οποία τώρα πήγαινε γκαζωμένη (αψηφώντας το off-road γρασίδι και τα πεσμένα βελανίδια) προς το δέντρο το οποίο τριγυρνούσε ο γαυγίζων (τι σου κάνει το κλασικό ε;) ΧΥΖ σκύλος. "Σκατιάρης" μεν, χαρούμενος δε. Ο λόγος που οδήγησε σ'αυτόν τον πανικό ήταν κάποιος από τους εγκατεστημένους στο συγκεκριμένο χώρο σκίουρους, που προκάλεσε το κυνηγητό από τον σκύλο, το οποίο κυνηγητό με τη σειρά του προκάλεσε την μεσόκοπη κυρία, η οποία με τη σειρά της προκάλεσε-τέσταρε τις δυνατότητες του καροτσακίου της σε ανώμαλα εδάφη.

Κατά τ'άλλα η μέρα κύλησε ομαλά, με ένα μάθημα, και μία συνάντηση, κατά τη διάρκεια της οποίας ο πρόεδρος του συμβουλίου εξήγησε εν συντομία, για ποιές οργανώσεις και για ποιούς λόγους εγκρίθηκε χρηματοδότηση (πχ αίτηση των κινέζων για χρηματοδότηση apple picking ή skiing απορρίφθηκε). Έπειτα έριξα λίγη ακόμα καφεΐνη στον οργανισμό μου, ώστε να μπορέσω με όρεξη και συγκέντρωση να διαβάσω ένα paperάκι μέχρι τα μεσάνυχτα, οπότε και οφείλω να ποστάρω το review μου, στο διαδικτυακό τόπο του μαθήματος πριν την αυριανή διάλεξη...

Η ώρα έχει φτάσει 8:53 και επιτέλους καταλαβαίνω γιατί οι συγγραφείς βιβλίων δεν έχουν χρόνο για άλλη δουλειά.

Υ.Γ. Αν δεν μπορείτε να διακρίνετε συνοχή στο παραπάνω κείμενο, είναι γιατί τα κείμενα συνήθως αντανακλούν την πνευματική κατάσταση του συγγραφέα...
Υ.Γ2 Μόλις πήγε 9:00