Μια μέρα γεμάτη ελληνική κουλτούρα

Η ημέρα ξεκίνησε με την orientation συνάντηση που είχε προγραμματιστεί για τις 9 το πρωί. Ξύπνησα νωρίς και πήγα στην ώρα μου (αυτό βέβαια δεν λέγεται ελληνική κουλτούρα, αλλά στη συνέχεια θα γίνει φανερό ότι κράτησα ψηλά, πολύ ψηλά τη σημαία). Στο academic office με περίμενε η βεβαίωση σπουδών που είχα-από τα χτες-ζητήσει. Κανονικά θα έπρεπε να περιμένω μέχρι την επόμενη εβδομάδα αλλά με λίγα παζάρια στη γραμματεία (κουλτούρα 1) μου το είχαν έτοιμο την επομένη το πρωί! Έχοντας το χαρτί στα χέρια συναντώ τον καθηγητή ο οποίος μου υποδεικνύει να πάρω το απαραίτητο έγγραφο για το cross-registration σε μαθήματα του ΜΙΤ. Του λέω κι εγώ "οκ, καθηγητά, το παίρνω κι έφτασα. Σε 5' είμαι πίσω να μου το υπογράψεις". Καθώς παίρνω το έγγραφο συνειδητοποιώ ότι δεν έχω αρκετό χρόνο (κουλτούρα 2) να επιστρέψω στον καθηγητή γιατί πρέπει να πάω στο ελληνικό προξενείο για επικύρωση (κουλτούρα 3). Δεν γυρνάω στο orientation, αφού "τα orientation είναι μαλακίες, (κουλτούρα 4) δεν λένε τίποτα" και εγκαταλείπω τον καθηγητή (κουλτούρα 5). Φεύγω τρέχοντας (κουλτούρα 6) για το ελληνικό προξενείο μετρώντας τα δευτερόλεπτα. Φτάνω καθυστερημένος (κουλτούρα 7) και βρίσκω την πόρτα κλειστή. Τους εξηγώ ότι είναι επείγον (κουλτούρα 8) και πρέπει να με εξυπηρετήσουν. Μετά την επικύρωση, επιστρέφω στο πανεπιστήμιο. Πάω να παραλάβω το κλειδί του γραφείου μου, το οποίο για ακόμα μια φορά δεν είναι έτοιμο, γιατί τα έχουν δώσει όλα. Κάνω παράπονα-παζάρια (κουλτούρα 9) και παίρνω προσωρινό κλειδί, το οποίο μέχρι στιγμής φυσικά και δεν έχω χρησιμοποιήσει (κουλτούρα 10). Κατόπιν τούτου επιστρέφω στο orientation την ώρα του μεσημεριανού και αδράττω την ευκαιρία για τζαμπατζοφαγητό (κουλτούρα 11). Τελικά συναντώ τον καθηγητή που μου υπογράφει ένα αδειανό έγγραφο, με το σκεπτικό: "σου υπογράφω εγώ τώρα και συμπλήρωσε εσύ μετά" (κουλτούρα 12).

Κάνοντας τον απολογισμό της μέρας, μέτρησα 12 εκφράσεις απόλυτου ελληνισμού που με κάνουν εθνικά υπερήφανο και ταυτόχρονα ευτυχή που δεν έχω ακόμη ενσωματωθεί στο αμερικανικό άχρωμο περιβάλλον.


Υ.Γ. Μάνα, τώρα μπορείς να χαίρεσαι για μένα. Όπως μου ζήτησες, κρατάω την ελληνική κουλτούρα και πορεύομαι έχοντας ως βάση τον τρόπο ζωής της πατρίδας...